آتم ڪٿا / آٽوبايوگرافي

ذڪر زندان جو

”مولابخش چانڊئي جي ڪتاب ”ذڪر زندان جو“ کي جيل ڊائري چوڻ نه رڳو مصنف سان پر تاريخ سان پڻ زيادتي هوندي. ”ذڪر زندان جو“ صرف جيل ڊائري ئي نه آهي پر ايم آر ڊي دور جو هڪ مڪمل تاريخي دستاويز آهي. انهيءَ دور جي تاريخ جو دستاويز جنهن دؤر ۾ ”جمهور تنهنجو نانءُ ورتم، ڄڻ ڪاريهر تي پير پيم“ واري ڪار هئي. جنهن دور ۾ جمهوريت جو نالو وٺڻ ڄڻ پنهنجي پاڻ لاءِ وير وهائڻ هو، پر پوءِ به هر طرف جمهور ئي جمهور جي وات وائي هئي.
Title Cover of book ذڪر زندان جو

جيل جي حوض ۾ ٽٻي هڻڻ جو مقابلو

(22- جون 1984ع)
صبح جو نائين وڳي ڌاري مولانا جاويد نعماني ۽ رفيق صفي آيا، ٻڌايائون ته مولانا صاحب جي جيل بدلي ٿي آهي، ڪراچي وڃي رهيو آهي. تيار ٿي حسين شاهه، غازي ۽ آءٌ مولانا کان موڪلائڻ وياسين. ٻارهين وڳي ڌاري مولانا ڪراچيءَ لاءِ روانو ٿي ويو. مولانا صاحب جيل جو سٺو ساٿي هو. سکر مان رفيق صفيءَ سان بند وارڊ ٿي آيو هو. هتي ڪنهن سان واقفيت ڪو نه هئس. بند وارڊ مان نڪرڻ کان پوءِ دوستن سان رلي ملي ويو، ڪچهرين ۾ شريڪ ٿيندو هو، جيل ۾ تمام سٺو وقت گذاريائين. شڪل شبيهه، اوچي ڪراڪلي ٽوپي، لباس ۽ گفتگوءَ مان مولانا ئي لڳندو هو. پاڻ کي پ پ جو سڏائيندو هو پر مون سندس نالو اڳ نه ٻڌو هو. روز شام جو ڪامريڊ سان گڏ ماڙيءَ وٽ ٺهيل حوص ۾ هوندو هو. حوض ۾ ٽٻي هڻڻ جو مقابلو به ٿيندو هو. مقابلي ۾ ڪامريڊ علي احمد جوڻيجو، مولانا نعماني، سائين حسين شاهه ۽ پير مڪرم حصو وٺندا هئا. هڪڙي مقابلي ۾ ڪامريڊ 102 سيڪنڊن جي ٽٻي هڻي پهريون نمبر آيو، ٻئي نمبر تي مولانا نعماني هو جنهن 98 سيڪنڊ ٽٻي هنئي.
ڪجهه ڏينهن اڳ ۾ سواداعظم جي اڳواڻ مولانا ذڪريا، نعماني صاحب جي رهائي جو مطالبو ڪيو هو. مولانا ٻڌايو ته ايران ۽ افغانستان جو دورو ڪيو اٿس ۽ کيس هالينڊ مان انٽرپول ذريعي گرفتار ڪري واپس پاڪستان وٺي آيا آهن.