اياز جاني
جيستائين مون کي خبر آهي تہ جاني جو ڪنھن بہ سياسي جماعت سان ڪو واسطو نہ هو، پرسندس سنڌ ۽ سنڌ جي ماڻھن سان خاص لڳاءُ هوندو هو. هو خاص طور سنڌ جي معاملن تي پنھنجو هڪ موقف رکندو هو. اهو ضروري نہ هو تہ سندس دوست ان سان متفق بہ هجن. هو ان سلسلي ۾ جذباتي نہ ٿيندو هو ۽ دليلن سان پنھنجي موقف جي وضاحت ۽ بچاءُ ڪندو هو.
جاني پي ٽي سي ايل ۾ ملازم هو. هو ڪراچي ۾ ئي گڏاپ، رزاق آباد ۽ پوءِ گلشن حديد ايڪسچينج ۾ رهيو. ان اداري جي نجڪاري ٿيڻ کانپوء ٻين گهڻن ملازمن وانگر هو بہ بيروزگار ٿي ويو هو. ان دوران هن ڪراچي يونيورسٽي مان سنڌي ۾ ماسٽرس وغيرہ بہ ڪئي. ڪجهہ عرصو شاه لطيف چيئر ۾ ملازمت پڻ ڪيائين. پر ڪوشش جي باوجود کيس اتي ليڪچرر جي پوسٽ نہ ملي سگهي. هو پبلڪ سروس ڪميشن جي امتحان ۾ ليڪچرر چونڊجي ويو. سندس پوسٽنگ جيتوڻيڪ ڪراچي کان ٻاهر ٿي، پر سندس گهر ۽ ٻار گلشن حديد ۾ هوندا هئا ۽ هو اڪثر ڪري هتي ايندو رهندو هو.
هڪ ڀيري اسان ڪچھري پئي ڪئي تہ ڪراچي يونيورسٽي جي سنڌي شعبي جو ذڪر نڪتو تہ مون کيس ٻڌايو تہ اتان جو استاد سائين عبدالرحمان چنا منھنجي ڏاڏي جي ناناڻن مان هو ۽ اڪثر اسان جي گهر ايندو رهندو هو. هو يونيورسٽي ۾ شڪور ۽ مون سان پنھنجن ٻارن جهڙو سلوڪ ڪندو هو. ان تي جاني ٻڌايو تہ سائين گهٽ ڳالھائڻ ۽ پنھنجي ڪم سان ڪم رکڻ وارو ماڻھو هو. هن اهو بہ ٻڌايو تہ هو پاڻ بہ چنا آهن، جنھن ڳالھہ جي مون کي اڳ ڄاڻ نہ هئي. ڇاڪاڻ تہ منھنجي دلچسپي دوستن جي شخصيت ۾ هوندي آهي ۽ آئون ڪنھن کان اهو نہ پڇندو آهيان تہ اوهان ڪير آهيو جيئن عام طوراسان وٽ رواج آهي.
بس ماڻھو هليا ويندا آهن درد اندر ۾ رهجي ويندو آهي. جاني بہ اهڙو ئي ماڻھو هو جنھن کي جڏهين ياد ڪندو آهيان تہ اندر ۾ هڪ ڏک محسوس ٿيندو آهي.