آڏواڻي ۽ ڀٽو
منھنجي شاگردي وارن ڏينھن ۾ سکر جي ساڌ ٻيلي ۾ مون ذوالفقار علي ڀٽو، جنھن کي اسان ذلفي جي نالي سان سڃاڻندا هئاسين، ڏٺو. هو لنگر وٽ بيٺو هو ءِ مون کيس ٿورو حلوو وٺندي ڏٺو جيڪو ماني سان گڏ ڏنو ويندو هو. ظاهر ڳالھہ آهي تہ هو اتي مفت جي کاڌي لاء نہ ٿي اچي سگهيو. ڇاڪاڻ تہ وٽس هميشہ گهڻا پئسا هوندا هئا. مون کي خبر ناهي تہ شايد هو اتي ڪنھن خواهش جي پوري ٿيڻ تي ٿورو مڃڻ آيو هجي يا آئندي جي ڪنھن خواهش جي پورائي لاء آشيرواد وٺڻ آيو هجي. آئون ساڻس گڏ ويٺس ءِ هڪٻئي جي خوش خير عافيت پڇيسين. ڇاڪاڻ تہ اسان مان گهڻن جيان مون کي بہ لاڙڪاڻي ۾ سندن گهر جي ميزباني نصيب ٿي هئي. پر مون کانئس اهو نہ پڇيو تہ هو ساڌ ٻيلي ڇو آيو هو. تازو ئي ڏکڻ هندوستان جي هڪ دوست مون کان پڇيو تہ اهو ڪيئن ٿي سگهي ٿو تہ ڪنھن ڀٽو کان نہ پڇيو تہ هو اتي ڇو آيو هو.
اهو سوال رڳو هڪ غير سنڌي ئي پڇي سگهي ٿو. اسان جي لاء سنڌ ۾ هندن کي درگاهن ءِ مسلمانن کي هندن جي پوتر جاين تي ڏسڻ ڪا غيرمعمولي ڳالھہ ناهي. (The Amils of Sindh by Saaz Aggarwal p:555)