آگسٽ جو انتظار
هڪ وڏو ليکڪ ساڳي وقت پنھنجي ڪوتاهين جو ذڪر بہ ڪري ٿو. پنھنجي آتم ڪٿا ۾ هو لکي ٿو تہ جڏهين هو پنھنجي ماء کي خط لکندو هو تہ هو ان مان صورتخطي ۽ گرامر جي غلطين جي نشاندہي ڪندي هئي ۽ هو ڪوشش ڪندو هو تہ اڳتي اهي غلطيون نہ ٿين.
آئون اڃا بہ اها دعوا تہ نہ ٿو ڪري سگهان تہ مون سندس سڀ لکڻيون پڙهيون آهن. پر هڪ ليکڪ جي طور هو مون کي وڻندو آهي ۽ منھنجي اها ڪوشش رهي آهي تہ سندس جيڪي بہ لکڻيون ملي سگهن اهي پڙهان. هو هڪ صحافي رهيو آهي ۽ هن فڪشن سان گڏوگڏ نان فڪشن تي بہ طبع آزمائي ڪئي آهي.
پيار ۽ سيڪس سندس پسند جا موضوع آهن ۽ سندس گهڻن لکڻين ۾ ان جو ذڪر ملي ٿو. اهو جيئن ننڍي کنڊ ۾ آهي تہ هڪ Taboo ناهي. اهي انساني زندگي سان لاڳاپيل احساس ۽ جذبا آهن. هن انھن کي مجرد طورنہ پر هڪ حقيقي انساني انداز ۾ پيش ڪيو آهي. جيڪڏهين انھن جذبن کي تخليقي انداز ۽ سياق و سباق ۾ پيش ڪيو وڃي تہ اهي تخليق جي سونھن بڻجي وڃن ٿا.
1999 ۾ اهو اعلان ڪيو ويو تہ گارشيا هڪ رٿا تي ڪم ڪري رهيو آهي. ان ڪتاب ۾ پنج ننڍا ناول شامل هوندا جيڪي جيتوڻيڪ هڪ ٻئي کان ڌار هوندا پر ساڳي وقت ان لحاظ کان هڪ ٻئي سان ڳنڍيل هوندا تہ هيروئن جو نالو هڪ تہ ساڳيو هوندو، جيڪو سندس تازو آيل ناول آگسٽ تائين ۾ آهي ۽ ٻيو تہ انھن ناولن جو موضوع وڏي عمر جي ماڻھن جي پيار جا ناتا هوندا.
ڪنھن بہ ڪتاب جي لاء، پوء ڀلي اهو فڪشن يا نان فڪشن جو هجي، هڪ سٺي ايڊيٽر جي ضرورت هوندي آهي، جيڪو ان جي ايڊيٽنگ ڪري سگهي. ان سلسلي ۾ ليکڪ جي وڏي ۽ ننڍي هئڻ جو معاملو نہ هوندو آهي. گارشيا جھڙي مرتبي جي ليکڪ ان ڳالھہ جي ضرورت کي محسوس ڪيو ٿي. ان ناول ۾ اسپيني ايڊيشن جو ايڊيٽر ٻڌائي ٿو تہ جڏهين هن گارشيا کي اهو ٻڌايو تہ جيئن هن پنھنجي آتم ڪٿا ۾ لکيو آهي تہ ڪافڪا جي ناولMetamorphosis جي ارجنٽائن ۾ ڇپيل بورجيس جي اسپيني ۾ ڪيل ترجمي سندس ذهن کي گهڻو متاثر ڪيو، صحيح ناهي. اهو ترجمو بورجيس نہ ڪيو هو. ان ڳالھہ تي گارشيا سندس ٿورا مڃيا.
گارشيا جي زندگي ۾ جيڪو سندس آخري ناول شائع ٿيو اهو Memories of My Melancholy Whores هو جيڪو 2005 ۾ شائع ٿيو. يادداشت ساڳي وقت ليکڪ جي لکڻين جو ذريعو بہ آهي ۽ انھن جو هٿيار بہ آهي. گارشيا جي بيماري کانئس اهو اثاثو کسي ورتو هو ۽ هو گهڻين ڪوششن کان پوء بہ ان آخري ڪم کي مڪمل نہ ڪري سگهيو هو، جنھن جي ثابتي سندس مختلف مسودن مان ملي. ٿي. نيٺ هن پنھنجن پونيئرن کي چيو تہ اهو ناول نہ ڇپجي سگهندو ان کي ختم ڪري ڇڏيو. پر سندس پونيئرن هڪ ڊگهي عرصي جي سوچ ويچار کانپوء اهو فيصلو ڪيو تہ پڙهندڙن کي ان کان محروم نہ رکڻ گهرجي. انھن ايڊيٽر سان رابطو ڪيو، جنھن ان مسودي، جيڪو هڪ خام شڪل ۾ وکريل هو، نھايت گهڻي محنت ۽ گارشيا جي سيڪريٽري جي مدد سان هڪ شڪل ڏني.
اهو اٽڪل پنجاه کن صفحن تي مشتمل ناول آهي. ان جو مرڪزي ڪردار پنجاه سالن جي هڪ عورت انا ميگڊالينا باچ آهي، جيڪا پنھنجي مڙس ۽ ڌي پٽ سان هڪ مطمئن زندگي گذاري رهي آهي. سندس ماء هڪ ٻيٽ تي ٽڪري تي هڪ قبرستان ۾ دفن ٿيل آهي. هو آگسٽ جي مھيني ۾ هڪ فيري ذريعي ان ٻيٽ تي وڃي ٿي. اتي هوٽل ۾ سندس ملاقات هڪ شخص سان ٿئي ٿي جنھن سان هو ڊانس ڪري ٿي ۽ پوء ان سان رات گذارڻ چاهي ٿي. هو شخص سندس ڪمري تي اچي ٿو ۽ ٻيئي سڄي رات هڪٻئي سان پيار ڪن ٿا. ان پيار سان سندس مقصد سوائي خوشي حاصل ڪرڻ جي ٻيو ڪجهہ نہ ٿو هجي. پر هو شخص صبوح جو وڃڻ مھل، جڏهين هو ننڊ ۾ هجي ٿي، سندس ڪتاب ۾ ويه ڊالر جو نوٽ رکي وڃي ٿو. سندس لاء اها هڪ بيعزتي واري ڳالھہ هجي ٿي تہ هن کيس هڪ وئشيا سمجهيو هو. کيس ان شخص متعلق ڪا ڄاڻ نہ ٿي هجي ۽ نہ ئي ان جي نالي جي خبر هجي ٿي. پنھنجي مڙس سان بيوفائي جي احساس ڪري کيس ڏوه جو احساس ٿئي ٿو.
پر ٿوري عرصي کانپوء کيس وري آگسٽ جو انتظار رهي ٿو. ٻئي ڀيري سندس جنھن ّشخص سان واسطو پئي ٿو هو ،کيس ريجهائي وڻن جي هڪ جهڳٽي ۾ وٺي وڃي ٿو جتي اهي پيار ڪن ٿا. هو ان کان بہ سندس نالو وغيرہ نہ ٿي پڇي. پوء ٽي وي تي هڪ ڀيرو هو ان شخص جي تصوير ڏسي ٿي جيڪو هڪ Vampire هو ۽ ڪجهہ عورتن کي قتل ڪري چڪو هو. ٽئين ڀيري سندس واسطو هڪ اهڙي شخص سان پئي ٿو، جيڪو وڃڻ مھل پنھنجو وزيٽنگ ڪارڊ ڇڏي وڃي ٿو ۽ کيس ٻڌائي ٿو تہ هو هڪ بشپ هو. هو اهو وزيٽنگ ڪارڊ گهر موٽندي پرزا پرزا ڪري اڇلائي ڇڏي ٿي پر پوء پڇتائي ٿي تہ ان ماڻھو سان جيڪر وري رابطو ٿئي ها.
هو سوچي ٿي تہ پنھنجي ان خوشي لاء هو سڄو سال آگسٽ ڇو انتظار ڇو ٿي ڪري جڏهين تہ سندس گهڻيون ساهيڙيون پنھنجا معاشقا بہ هلائين ٿيون ۽ ساڳي وقت هڪ ڪامياب ازدواجي زندگي پڻ گذارين ٿيون.
ان دوران هڪ ڀيري هو ريستوران ۾ پنھنجي ساهيڙين سان هجي ٿي تہ کيس اتي ٻي ميز تي ويٺل هڪ شخص نظر اچي ٿو. کيس اهو مانوس لڳي ٿو پر ياد نہ ٿو اچي تہ هن ڪٿي هن کي ڏٺو هو. نيٺ گهڻي سوچ ويچار کان پوء کيس ذهن ۾ اچي ٿو تہ اهو ساڳيو شخص آهي جنھن سان هن ٻيٽ تي هوٽل ۾ پھرين رات گذاري هئي. هو پوء روز ريستوران وڃي ٿي تہ جيئين ان سان منھن سامھون ٿي ويھہ ڊالر سندس منھن تي هڻي پر سندس ان سان ملاقات نہ ٿي ٿئي.
آخري ڀيرو جڏهين هو ٻيٽ تي وڃي ٿي تہ کيس پنھنجي ماء جي قبر تي قيمتي گلن جو هڪ وڏو تعداد نظر اچي ٿو. هو حيران ٿئي ٿي تہ نيٺ اهي گل ڪير ٿو رکي وڃي. قبرستان جو نگران کيس ٻڌائي ٿو تہ هڪ پوڙهو سٺي لباس وارو همراه اڪثر لٺ ٽيڪيندو ايندو آهي ۽ هو ئي اهي گل رکي ويندو آهي. پوء کيس اها ڳالھہ سمجه ۾ اچي ٿي تہ نيٺ سندس ماء هن ٻيٽ تي ڇو دفن ٿيڻ چاهيو ٿي. هن ڀيري هو قبر کوٽائي پنھنجي ماء جا هڏا هڪ ڳوڻ ۾ وجهي گهر کڻي اچي ٿي ۽ اهڙي ريت سندس اهو سلسلو ختم ٿئي ٿو.