سرخ سلام
سندس لکڻين جي خاص ڳالھہ اها آهي تہ هو شين کي تنقيدي نظر سان ڏسندو آهي ۽ ڪنھن بہ ڳالھہ کي جيئن جو تيئن قبول ڪرڻ لاء تيار ناهي هوندو. هڪ تہ ماڻھن کي صحت ۽ صفائي سٿرائي جي حوالي سان صلاحون ڏيندو رهندو آهي، ٻي خاص ڳالھہ اها آهي تہ هو صحت، تعليم ۽ عوامي ڀلائي سان لاڳاپيل ٻين ادارن جي نجي ملڪيت جي بجائي سرڪاري يا عوامي ملڪيت تي زور ڏيندو آهي، جيڪا ڳالھہ اڄ جي دور ۾ ايتري مقبول نہ رهي آهي، پر هڪ لحاظ کان ماڻھن جي فائدي ۾ آهي.
سندس ڪھاڻين جو هيءُ ٽيون ڪتاب آهي. ان کان اڳ سندس ٻہ مجموعا ”هاري جو پٽ“ ۽ ”انڌي جي لٺ“ اچي چڪا آهن. ڪھاڻي جا مختلف فارميٽ ۽ نمونا آهن ۽ ان جي ڊيگه ويڪر ۽ طوالت وغيرہ کي مقرر نہ ٿو ڪري سگهجي. پر اهو چئي سگهجي ٿو تہ اها ڀلي ٻن سٽن جي هجي، پر ان ۾ هڪ تاثر هجي ۽ پڙهندڙ ان کي محسوس ڪري. هن ڪتاب ۾ ٽيويھہ مختصر ڪھاڻيون شامل آهن.
اهي ڪھاڻيون ڪمينٽس ۽ ڳالھہ ٻولھہ جي صورت ۾ مختلف سماجي ۽ سياسي موضوعن سان لاڳاپيل آهن. انھن ڪھاڻين مان مختلف ڳالھين ۽ شين متعلق ليکڪ جو نڪتہ نظر واضح ٿئي ٿو. هن ڪن ڳالھين جي وضاحت ڪئي آهي تہ ڪن تي طنز ڪيو آهي. مثال طور ٽائٽل ڪھاڻي سرخ سلام ۾ ڪامريڊ لفظ جو هاڻي جنھن نموني استعمال ڪيو وڃي ٿو، ان کي هن واضح ڪيو آهي. ساڳي ريت ڪجهہ ڪھاڻين ۾ عدالتن جي روين تي نظر وڌي آهي. ڪھاڻي مدر ڊي جو خاص طور ذڪر ڪري سگهجي ٿو جنھن ۾ ان ڳالھہ کي چٽو ڪيو ويو آهي تہ هڪ شخص آمريڪا، ڪينيڊا جا معاشي ۽ سماجي فائدا تہ حاصل ڪري ٿو، پر ان ڳالھہ کي گوارا نہ ٿو ڪري تہ خاص طور سندس ڌيئر ان ماحول جي طور طريقن کي اختيار ڪن ۽ سندس ضابطي مان نڪري وڃن. اهو هن سماج ۾ هڪ عام رويو آهي.
آئون اهو سمجهان ٿو تہ ليکڪ پنھنجين لکڻين ذريعي هڪ پاسي ماڻھن جي منفي روين جي نندا بہ ڪري ٿو ۽ ساڳي وقت مثبت پاسن جي حوالي سان سندن ذهني تربيت ڪرڻ جي ڪوشش بہ ڪري ٿو.
سنڌ ۾ جانور ۽ پکين جو شڪار تہ پري جي ڳالھہ، ماڻھو جو شڪار بہ هڪ بھادري جي علامت سمجهيو وڃي ٿو. ليکڪ پنھنجي ڪھاڻي شڪار ۾ ان روئي کي نندي ٿو. ساڳي وقت ڪھاڻي جاڙا ۾ هو خانداني رٿابندي جي فائدن جي نشاندہي ڪري ٿو.
هن ڪتاب کي هڪ مثبت واڌاري طور ليکي سگهجي ٿو.