شاعري

پارسائي جون حدون

”پارسائي جون حدون“ نئين ٽهيءَ جي خوبصورت شاعر امداد سولنگيءَ جي شاعريءَ جو مجموعو آهي. امداد سولنگيءَ جي هِن پهرين شعري مجموعي “پارسائي جون حدون” ۾ انساني صحيفن جي لتاڙ خلاف آواز سميت اکين جو رستو چيري دل ۾ گھر ڪري ويندڙ محبتي مايا جو سمنڊ موجود آهي، جنهن ۾ پيار ۽ پريت جون لهرون عشاق دلين جي قافلن کي ٿڪاوٽ جي صورت ۾ گھاٽي ڇانوري جو احساس ڏيارين ٿيون.
Title Cover of book پارسائي جون حدون

هي منهنجو من ڀي ڪيڏو بي چيو آ،

هي منهنجو من ڀي ڪيڏو بي چيو آ،
وڃي ڪنهن تانگھ ۾ اٽڪي پيو آ.

ٻُڌو ٿَم هو مسيحا ٿي اچي ٿو،
مون مُرڪي درد کي پنهنجو ڪيو آ.

اسان جي ڳوٺ جو رستو ڪچو هي،
نه اڄ تائين حڪومت کان ٺهيو آ،

جنم جو ڪيڪ ڪاٽيندي چيائين،
حياتي ۾ به هاڻي ڇا رهيو آ.

اکين ۾ عشق اورڻ کان لِڪي ٿو،
پٽي گل پاڻ جنهن مون کي هنيو آ.

اڪيلو آدمي ۽ سمنڊ لهرون،
وري ڪنهن سوچ ۾ وِکري ويو آ.

غزل جي روپ ۾ امداد پنهنجي،
اندر جي ڳالهه کي اهڙو کنيو آ.