شاعري

پارسائي جون حدون

”پارسائي جون حدون“ نئين ٽهيءَ جي خوبصورت شاعر امداد سولنگيءَ جي شاعريءَ جو مجموعو آهي. امداد سولنگيءَ جي هِن پهرين شعري مجموعي “پارسائي جون حدون” ۾ انساني صحيفن جي لتاڙ خلاف آواز سميت اکين جو رستو چيري دل ۾ گھر ڪري ويندڙ محبتي مايا جو سمنڊ موجود آهي، جنهن ۾ پيار ۽ پريت جون لهرون عشاق دلين جي قافلن کي ٿڪاوٽ جي صورت ۾ گھاٽي ڇانوري جو احساس ڏيارين ٿيون.
Title Cover of book پارسائي جون حدون

تو زمانا درد کي جھاڳيو نه هو،

تو زمانا درد کي جھاڳيو نه هو،
عشق تنهنجي روح ۾ ،ساڳيو نه هو.

چاندني جا ذوق جنهن لئه ٿي مِڙيا،
رات سوئي ننڊ مان ،جاڳيو نه هو.

پير تي کارا وجھي ها خيال سان،
ڳوٺ ڀي سارو سڄڻ ، ڀاڳيو نه هو.

من دُکيو هو آس جي آڙاهه ۾،
نا اميدي سان مگر ،واڳيو نه هو.

هُن رِلي ۾ رنگ ڪيئي پئي ڀريا،
منهنجي پر ڪنهن خواب کي ،تاڳيو نه هو.

ڪيئن رکان ها لوڪ سامهون شاعريءَ،
شعر ۾ ڪنهن طرز جو ، قافيو نه هو.

هاڻ آ رولاڪ ٿيو امداد هي،
اڳ ته مجنون ايترو ،ڦاڳيو نه هو.