شاعري

پارسائي جون حدون

”پارسائي جون حدون“ نئين ٽهيءَ جي خوبصورت شاعر امداد سولنگيءَ جي شاعريءَ جو مجموعو آهي. امداد سولنگيءَ جي هِن پهرين شعري مجموعي “پارسائي جون حدون” ۾ انساني صحيفن جي لتاڙ خلاف آواز سميت اکين جو رستو چيري دل ۾ گھر ڪري ويندڙ محبتي مايا جو سمنڊ موجود آهي، جنهن ۾ پيار ۽ پريت جون لهرون عشاق دلين جي قافلن کي ٿڪاوٽ جي صورت ۾ گھاٽي ڇانوري جو احساس ڏيارين ٿيون.
Title Cover of book پارسائي جون حدون

پوئين رات پَهر ڪنهن پاري،

پوئين رات پَهر ڪنهن پاري،
چور ڀَڄي ويا ڀاڳيو ماري.

ڳوٺاڻو چالاڪ شهر ۾،
ڪهڙا طور طريقا ڌاري.

پوپٽ ناهِن ڄڻ هي قدرت،
باغن ۾ پئي رنگ اُڏاري.

هاڻي گھر جي اونداهين ۾،
تون ڀي ديپ رکي ڇڏ ٻاري.

وقت نِپوڙي روز نِهوڙي،
جيون نيٺ وڃي ٿو ڳاري.

پيار جي پهرين بارش ڪر اڄ،
يار وٺان مان دلڙي ٺاري.

ويراني جي واٽ ڇو ورتئي،
رات پُڇيو پئي، هڪ هڪ تاري.

خواب اکين جا اُلڪا آهن،
روز جيئون ٿا سپنا سَاري.