شاعري

پارسائي جون حدون

”پارسائي جون حدون“ نئين ٽهيءَ جي خوبصورت شاعر امداد سولنگيءَ جي شاعريءَ جو مجموعو آهي. امداد سولنگيءَ جي هِن پهرين شعري مجموعي “پارسائي جون حدون” ۾ انساني صحيفن جي لتاڙ خلاف آواز سميت اکين جو رستو چيري دل ۾ گھر ڪري ويندڙ محبتي مايا جو سمنڊ موجود آهي، جنهن ۾ پيار ۽ پريت جون لهرون عشاق دلين جي قافلن کي ٿڪاوٽ جي صورت ۾ گھاٽي ڇانوري جو احساس ڏيارين ٿيون.
Title Cover of book پارسائي جون حدون

جيءُ سان جھيڙي ٿڪجي پيو هان،

جيءُ سان جھيڙي ٿڪجي پيو هان،
سڏڪا ميڙي ٿڪجي پيو هان.

چوڏهين جو هو چنڊ چوي ٿو،
بادل ٿيڙي ٿڪجي پيو هان.

ڏک ۾ ڪهڙي خوشحالي آ،
غم ڇو کِيڙي ٿڪجي پيو هان.

جيون سان ڪو ٺاهه نٿو ٿئي،
ڀاڪر ڀيڙي ٿڪجي پيو هان.

غربت آخر ڪيئن مِٽايان،
گاڏو ريڙهي ٿڪجي پيو هان.

مان امداد قفس ۾ تنهنجي،
کنڀ کِنڊيڙي ٿڪجي پيو هان.