شاعري

پارسائي جون حدون

”پارسائي جون حدون“ نئين ٽهيءَ جي خوبصورت شاعر امداد سولنگيءَ جي شاعريءَ جو مجموعو آهي. امداد سولنگيءَ جي هِن پهرين شعري مجموعي “پارسائي جون حدون” ۾ انساني صحيفن جي لتاڙ خلاف آواز سميت اکين جو رستو چيري دل ۾ گھر ڪري ويندڙ محبتي مايا جو سمنڊ موجود آهي، جنهن ۾ پيار ۽ پريت جون لهرون عشاق دلين جي قافلن کي ٿڪاوٽ جي صورت ۾ گھاٽي ڇانوري جو احساس ڏيارين ٿيون.
Title Cover of book پارسائي جون حدون

هِن ڦُوهه جواني جو ارمان پيو ،ڳاري،

هِن ڦُوهه جواني جو ارمان پيو ،ڳاري،
هڪ درد جي گهيري ۾ شب، روز پيو گهاري.

محبوب جي يادن ۾ هر ويل لُڇان ٿو مان،
افسوس مگر ساجن هڪ پل به نٿو ساري.

اڄ ڪوته هِتي روڪي هي شوق شڪارين جا،
نه ته ڍنڍ ۽ ٻيلي جي هي سونهن ويندا ماري.

تون هِيل نه آيو هين هِن سرد ڊسمبر ۾،
ڪنهن ڳوٺ جي مُومل جا پيغام ڏنا سياري.

معصوم ذهن جنهن جو هر سوچ کان خالي آ،
اسڪول وڃڻ بدران هُو مال پيو چاري.

ڪينواس ٽُٽل دل جو منظر به ڪيئن موهِن،
ڪي رنگ مصوّر جا آ، ڪو ته ويو هاري.

هِن لوڪ محبت جو مفهوم ئي ماريو آ،
امداد دلين ۾ ڪو احساس نٿو ڌاري.