توبنا تون پاڻ چئو،
ڪيئن ڪيان هي عيد مان
زندگي ظلمات آ,
هِت مرڻ جا روز ڀئو.
ڪيئن ڪيان هي عيد مان
چار ڳوڙها ڳل مٿان،
پر اندر ۾ پور سئو.
ڪيئن ڪيان هي عيد مان
هر نظارو مونجھ ۾ ،
چنڊ لهندو ڪين لئو.
ڪيئن ڪيان هي عيد مان
ديس جا سارا غريب،
ڪونه ٿا ماڻن ڪو ڍئو.
ڪيئن ڪيان هي عيد مان
هاڻ پايل رقص ڇا؟
او چري پيرين نه پئو.
ڪيئن ڪيان هي عيد مان