شاعري

پارسائي جون حدون

”پارسائي جون حدون“ نئين ٽهيءَ جي خوبصورت شاعر امداد سولنگيءَ جي شاعريءَ جو مجموعو آهي. امداد سولنگيءَ جي هِن پهرين شعري مجموعي “پارسائي جون حدون” ۾ انساني صحيفن جي لتاڙ خلاف آواز سميت اکين جو رستو چيري دل ۾ گھر ڪري ويندڙ محبتي مايا جو سمنڊ موجود آهي، جنهن ۾ پيار ۽ پريت جون لهرون عشاق دلين جي قافلن کي ٿڪاوٽ جي صورت ۾ گھاٽي ڇانوري جو احساس ڏيارين ٿيون.
Title Cover of book پارسائي جون حدون

هو نه درد جو قِصو هي مختصر،

هو نه درد جو قِصو هي مختصر،
چنڊَ دل جا چاڪ ميڙيا رات ڀَر.

هُن سمهاريو ٻانهن سيراندي ڏئي،
مان ته دنيا کان ويس ٿي بي خبر.

روز ماڻهن سان وڙهي ٿي مفلسي،
روز ٿي غربت هڻي ڪيڏا پٿر.

ٿو جھُڳا ناحق جلائين راڄ جا،
رئيس تنهنجي ڪوٽ تي ڪِرندو قهر.

بندگي مان خام خيالي ڪڍ پَري،
دل! خدا جي خوف کي ماڻيو ته ڪر.

گُمشده احساس جو ڪو ڏي پتو،
ڪٿ رهي ٿو ماڻهپو ماڻهن اندر.

وياج تي ورتل خوشين جي رنگ ۾،
هاڻ تون ڳولين پيو ڪهڙو اثر.