حرص حوَس کان ڏرندو ناهي،
ماڻهو جيسين مرندو ناهي.
دل ۾ ديپ اُميدن جو ڪو،
مايوسين ۾ ٻَرندو ناهي.
سچ جو ٻيڙو پار پُڄي ٿو،
ڪوڙ ڪچو آ ترندو ناهي.
ويهي ڇا پيو سوچين هاڻي؟
وقت ويو جو ورندو ناهي.
ڪاغذ نيٺ ڳري ويندو آ،
خيال ته ڪو ڀي ڳرندو ناهي.
هر هر گھاءُ ڏنو ٿئي پوءِ ڀي،
من هي تُنهنجو ٺرندو ناهي،
رت جو ايڏو پياسو ماڻهو،
ڪيئن چوان هي درندو ناهي.