اسان کي هِت جيئڻ جي ڪا اُميد يار ڏئي وڃو،
گھُٽيو آ من پري گھڻو ،اچي ڪو ،پيار ڏئي وڃو.
هي شهر پنهنجي زندگي جي ماٺ کي وڻيو نه آ،
خَموش پل ڪي ڳوٺ جا، جنم ۾ چار ڏئي وڃو.
گلن جي زندگي پُٺيان، خزان اُڻي ٿي سازشون،
بَکي ٿو روز درد و غم ، نئين بهار ڏئي وڃو.
ننگي بدن جي التجا، تڪي ٿي روز سمنڊ ڏي،
خدارا پنهنجي ٻاجھ سان ڀري ڪو ڄار ڏئي وڃو.
ابَهم ،اَجھل وجود کان، ڌراڙ جو لقب کَسي،
هٿن ۾ ڪنهن ڪتاب جو، هُجي ته ،بار ڏئي وڃو.
قلم کڻي مان ڪيف مان، لکان غزل ۽ گيت ڪو،
اوهان به پنهنجي مُرڪ جو ذرو ،خمار ڏئي وڃو.
هي شام هاڻي ڳوٺ جي، مونکي لڳي ٿي ماتمي،
سُجھي پئي سانجھ اجنبي، سُرهي ڪا ،سار ڏئي وڃو.