شاعري

پارسائي جون حدون

”پارسائي جون حدون“ نئين ٽهيءَ جي خوبصورت شاعر امداد سولنگيءَ جي شاعريءَ جو مجموعو آهي. امداد سولنگيءَ جي هِن پهرين شعري مجموعي “پارسائي جون حدون” ۾ انساني صحيفن جي لتاڙ خلاف آواز سميت اکين جو رستو چيري دل ۾ گھر ڪري ويندڙ محبتي مايا جو سمنڊ موجود آهي، جنهن ۾ پيار ۽ پريت جون لهرون عشاق دلين جي قافلن کي ٿڪاوٽ جي صورت ۾ گھاٽي ڇانوري جو احساس ڏيارين ٿيون.
Title Cover of book پارسائي جون حدون

طرحي غزل

طرحي غزل

افسوس سوين ڳوڙها ارمان کڻي آئي،
دل سوز سڙي سڪ جا سامان کڻي آئي.

هَر رات اورانگھي ٿو ، ڪو چور پرائو گھر،
هي لوڀ ڪڌي رستي انسان کڻي آئي.

بيدار عقل پنهنجو اڄ پوءِ به ٿيو ناهي؟
هي سنڌ ڪٺل پٽڙا ڪي جوان کڻي آئي.

بي رنگ حياتي جو ڪو حال رهيو ناهي،
هر ويل غمن جي آ ويران کڻي آئي.

ملاح وري مونجھا هي مُند وري تِن لاءِ،
سيلاب کڻي آئي طوفان کڻي آئي.

سئو خواب گلن جھڙا بازار ۾ هوءَ وڪڻي،
بس آس ٽٽل خالي گلدان کڻي آئي.

مان چنڊ چَئي جنهن کي امداد چُمڻ چاهيو،
هوءَ يار حجابن جا اعلان کڻي آئي.