شاعري

پارسائي جون حدون

”پارسائي جون حدون“ نئين ٽهيءَ جي خوبصورت شاعر امداد سولنگيءَ جي شاعريءَ جو مجموعو آهي. امداد سولنگيءَ جي هِن پهرين شعري مجموعي “پارسائي جون حدون” ۾ انساني صحيفن جي لتاڙ خلاف آواز سميت اکين جو رستو چيري دل ۾ گھر ڪري ويندڙ محبتي مايا جو سمنڊ موجود آهي، جنهن ۾ پيار ۽ پريت جون لهرون عشاق دلين جي قافلن کي ٿڪاوٽ جي صورت ۾ گھاٽي ڇانوري جو احساس ڏيارين ٿيون.
Title Cover of book پارسائي جون حدون

ڪونه ساري ٿو جھان جي ڪا خوشي،

ڪونه ساري ٿو جھان جي ڪا خوشي،
من جيئڻ جي آس کي جھُرندو ڏسي.

وقت پائيندو ويو ويڇا ڊگھا،
تو به جانان تنگ ڪئي هئي دل لڳي.

سَار جون سڀ موسمون آباد رک،
نيٺ تنهنجي نانءُ ٿيندي عاشقي.

تلخ لهجن کان ڊنل آهيان گھڻو،
پيار ٻولي ڇو نه ٿو هي آدمي.

ڪير سمجھي ڪير ڄاڻي لوڪ کي،
دوست پالي ٿو اندر ۾ دشمني.

پياس جيڪا پاند ۾ آ مون کنئي،
هاڻ تاريندي اِها ئي تشنگي.