شاعري

پارسائي جون حدون

”پارسائي جون حدون“ نئين ٽهيءَ جي خوبصورت شاعر امداد سولنگيءَ جي شاعريءَ جو مجموعو آهي. امداد سولنگيءَ جي هِن پهرين شعري مجموعي “پارسائي جون حدون” ۾ انساني صحيفن جي لتاڙ خلاف آواز سميت اکين جو رستو چيري دل ۾ گھر ڪري ويندڙ محبتي مايا جو سمنڊ موجود آهي، جنهن ۾ پيار ۽ پريت جون لهرون عشاق دلين جي قافلن کي ٿڪاوٽ جي صورت ۾ گھاٽي ڇانوري جو احساس ڏيارين ٿيون.
Title Cover of book پارسائي جون حدون

جھُرندڙ اکين ۾ ڪيڏو لڙڪن جو قافلو آ،

جھُرندڙ اکين ۾ ڪيڏو لڙڪن جو قافلو آ،
من ۾ مگر مون سانڍيو ساڳيو ئي حوصلو آ.

دنيا جي بي حسَي جو ڪنهن سان ذڪر ڪجي ڇا،
هر شخص پاڻ پنهنجو، محبوب ،ڀرجھلوآ.

لفظن جي دائميت ئي شاعر جي روح سمجھيو،
باقي سماج سارو اندران ته ،کوکلوآ.

چاهت جا روڳ پالي لڙڪن جا سوڳ پالي،
پنهنجي نڀاه پويان عاشق هي هيکلوآ.

جنمن جي تياڳ جھاڳي، منزل تي پهچڻو آ،
دل جي اُڪير جو هي دل سان ئي فيصلوآ.

اڄ ڀي صنم اسان جي جيون جي جھوپڙي ۾،
تنهنجو قسم ته تُنهنجي يادن جو ،سُوجھروآ.