شاعري

منهنجي مئي کانپوءِ

ڪتاب ”منهنجي مُئي کانپوءِ“ اوهان اڳيان پيش ڪجي ٿو. شاعريءَ جو هي ڪتاب نامياري شاعر ”زخمي چانڊيو“ جي شاعريءَ جو مجموعو آهي، جنهن ۾ ڪتاب ”شهر شهر زخمي“ ۽ ”ڏاڍو ساريندين“ سميت باقي شاعري شامل ڪئي وئي آهي. ساجد سنڌي لکي ٿو:
”شهيد زخمي چانڊيو جي زخمي روح جي درد ڪٿا جو درد اهي پتنگ ۽ عشاق ئي ڄاڻي سگهن ٿا، جن جو من زميني صحيفن ۽ تلخ حقيقتن جي سچائي جي سگهه سان سرشار هجي. زخميءَ جي ڌرتيءَ لاءِ تڙپ ۽ پڪار جا سنيها اڄ به سندس شاعريءَ مان ليئاڪا پائيندي ڪجهه ڪرڻ جي آرزوءَ جو پيغام ڏين ٿا، زخميءَ پنهنجي شاعري جي هر صنف ۾ فراخدلي سان اندر جي اظهار کي اهڙي نموني ته اڀاريو آهي جنهن کي قلمبند ڪرڻ کان اڳ اڄ جي دور ۾ ڪنهن به قلمڪار جو قلم فل اسٽاپ يا ڪاما جي پابندين سان جڪڙيو ضرور پوي، پر هن ڪويءَ پنهنجي زندگيءَ جيان پاڻ کي شاعريءَ ۾ به کرو، سچو ۽ بي ڊپو ٿي ثابت ڪري پاڻ وڻايو آهي.
Title Cover of book منهنجي مئي کانپوءِ

نئين نسل جو مزاحمتي شاعر: زخمي چانڊيو

”زخميءَ“ جي قول ۽ فعل جا ٻئي پُڙ بنا ڪاڻ جي ڏٺا ويا آهن، قلمڪاريءَ جي ڇانوَ ۾ ته ساڻس گڏ بيٺل وڏا ننڍا سڀ آهيون، پر عمل جي تحريڪ ۽ تحريڪ جي عمل ۾ گهٽ ۾ گهٽ آئون ته کيس پهچي نه سگهيو آهيان. مون هن کان اڳ به اها ڳالهه ڪئي هوندي ته ساڳئي ماحول ۾ مان پنهنجي والد بزرگوار ۽ ڪٽنب جي سمورن فردن سميت رهيو آهيان، پر پنهنجي جيڏن يا پاڻ کان ننڍن ۾ ايتري شعوري سگهه پيدا ڪري نه سگهيو آهيان/سگهيا آهيون، (جيڪڏهن به ان جو ڇڏيل ڪجهه نه ڪجهه اثر، انهيءَ ڏس ۾ مددگار ٿيو هجي سا خبر مون کي نه آهي.) هن ماڻهو ٿوري ئي وقت ۾ ڪافي اهڙا ساڃاهه وند نوجوان پيدا ڪري وڌا آهن، جنهن لاءِ شرم-گڏاڙيل خوشيءَ جو احساس رکندو آهيان.
زخمي ٻيلي ۾ شينهن جهڙو يا شينهن لاءِ ٻيلي جهڙو آهي، پنهنجي جيءَ ۾ مٿي انسان دوستي، هيٺ قومپرستي، بي پناهه محبت، سچائي ۽ روين جي صفائي رکي ٿو، جنهن کان سمورا يا گهڻا دوست واقف آهن. سندس دوستيءَ جو حلقو به سندس محبتن جيان وسيع آهي. بهرحال ”زخمي“ وڏو شاعر نه سهي، باضمير ضرور آهي.

[b] سرڪش سنڌي
[/b] (ڪتاب ”ڏاڍو ساريندين“ تان ورتل)