مون کي قابو هو جذبات تي.
صبح چغلي هنئي رات تي.
جهوپڙيءَ جا تصور هئا،
نظر تِرڪي وئي محلات تي.
تنهنجا سپنا به سُواري ڪندا،
منهنجي نيڻن جي برسات تي.
هِن اڪيلائي کاڌو رحم،
منهنجي دلچسپ حالات تي.
سَچُ مونکان لِکائيندي پئي،
ڀروسو آهه بس ڏات تي.
گوڙ کان ڏور ’زخمي‘ رهيو،
ايئن ٽوڪُون نه ڪر سانت تي.