رهبرن مان رهبري ڪاڏي وئي؟
دوستن مان دوستي ڪاڏي وئي؟
مونکي کولي تون ٻُڌاءِ ايڪيهين صدي!
دلبرن مان دلبري ڪاڏي وئي؟
ڊيمون ٺاهي سنڌ سُڪائڻ شرم شرم شرم.
سازش سان هي سنڌ ورهائڻ شرم شرم شرم.
انسانيت جي پاڇي ۾ اڄ آڙ وٺي،
انسانن جو ڪوسُ ڪرائڻ شرم شرم شرم.
يار جي اغيار ٿين پوءِ ڇا ڪجي؟
پنهنجا ڀي بيزار ٿين پوءِ ڇا ڪجي؟
ڪينسر ڪنهن کي مفادن جو لڳي،
دوستيون بيمار ٿين پوءِ ڇا ڪجي؟
گهاوَ گولين جا سَهي ڌرتي چُمان.
ڪاش! آزادي وَٺي ساميءَ سُمهان.
لالُ جهنڊي جو ڪفن مونکي ڏجو،
پورجو پوءِ، ڇوته سنڌڙي آ امان.