او ڌاريا دهشتگرد! خُدا برباد ڪرئي.
آهين حرامي فرد، خُدا برباد ڪرئي.
تن ديس ڌڻين جي مار پوئي، تو جن جا ڪيا،
گُل ڦُل چهرا زرد، خُدا برباد ڪرئي.
ڪالهه وڏيري ڪُڙمياڻيءَ جي لڄ لُٽي زاري.
تر سڄي جي ماڻهن ۾ ڄڻ سڪتو ٿيو طاري.
قدرت جو قانون به پيارا ڪيڏو آهي عجيب،
ڪيئن وڏيري نوڪر سان اڄ زال ڪئي ڪاري.
وقت تنهنجو ڏوهي ناهي ڏوهي آهين وقت جو.
بخت تنهنجو ڏوهي ناهي ڏوهي آهين بخت جو.
دور پنهنجي ۾ چڱائي تو ڪنهين سان ڪانه ڪئي،
تخت تنهنجو ڏوهي ناهي ڏوهي آهين تخت جو.
سنڌ سان آزار آ، ڏَس ڇا ڪجي؟
قوم سان تڪرار آ، ڏس ڇا ڪجي؟
ڪيئن غيرن کي ڏجي مُنهن ۾ لغامُ،
پنهنجو ئي غدار آ، ڏس ڇا ڪجي؟