شاعري

منهنجي مئي کانپوءِ

ڪتاب ”منهنجي مُئي کانپوءِ“ اوهان اڳيان پيش ڪجي ٿو. شاعريءَ جو هي ڪتاب نامياري شاعر ”زخمي چانڊيو“ جي شاعريءَ جو مجموعو آهي، جنهن ۾ ڪتاب ”شهر شهر زخمي“ ۽ ”ڏاڍو ساريندين“ سميت باقي شاعري شامل ڪئي وئي آهي. ساجد سنڌي لکي ٿو:
”شهيد زخمي چانڊيو جي زخمي روح جي درد ڪٿا جو درد اهي پتنگ ۽ عشاق ئي ڄاڻي سگهن ٿا، جن جو من زميني صحيفن ۽ تلخ حقيقتن جي سچائي جي سگهه سان سرشار هجي. زخميءَ جي ڌرتيءَ لاءِ تڙپ ۽ پڪار جا سنيها اڄ به سندس شاعريءَ مان ليئاڪا پائيندي ڪجهه ڪرڻ جي آرزوءَ جو پيغام ڏين ٿا، زخميءَ پنهنجي شاعري جي هر صنف ۾ فراخدلي سان اندر جي اظهار کي اهڙي نموني ته اڀاريو آهي جنهن کي قلمبند ڪرڻ کان اڳ اڄ جي دور ۾ ڪنهن به قلمڪار جو قلم فل اسٽاپ يا ڪاما جي پابندين سان جڪڙيو ضرور پوي، پر هن ڪويءَ پنهنجي زندگيءَ جيان پاڻ کي شاعريءَ ۾ به کرو، سچو ۽ بي ڊپو ٿي ثابت ڪري پاڻ وڻايو آهي.
Title Cover of book منهنجي مئي کانپوءِ

وقت! اسان کان ڪين پري وَڃُ.

وقت! اسان کان ڪين پري وَڃُ.
گهايل دل جا گهاوَ ڀري وَڃُ.
آهي زماني ڏاڍو ستايو،
’زخميءَ‘ تي احسان ڪري وڃ.


هيءُ به ڪهڙو آجپو آهي؟
جو نه تنهنجو رابطو آهي.
نه نياپو، نه خط، نه فون ڪيئه،
پوءِ هي ڇا جو راضپو آهي؟


ڪاتُ تنهنجو هُجي.
ڪنڌ منهنجو هُجي.
ڳوٺ تنهنجي سدا،
پنڌ منهنجو هُجي.








چيائين ڪڍي نَنهن، ڪندين سنڌ سنڌ؟
چيم: هائو ڏانئڻ! آهي سنڌ جِندُ،
ڏيئي شاڪ پاور جو چيئين: چئه ڙي سنڌ،
چيم: گيدي ٻُڌندين، جيئي سنڌ، جيئي سنڌ.


سڄي رات اُبتو ٽنگي لاهي چيئين:
بتاؤ تمهاري ڪهان هين سنڌي؟
هڻي کيس مُنهن ۾ کانگهارو چيم:
اري بَڪتي ڪيا هو يَهان هي سنڌي.