توکي پنهنجي ڪيڏي آهي، يار پياري زندگي.
ڇو ڪرين ٿو پوءِ ٻين جي، زهر ساري زندگي.
ٻين جي خوشين کي لُٽيندڙ ڪَنُ ڏئي ٻُڌ اي بخيل!
ٻين کي جيئارڻ سان جيئندين شان واري زندگي.
استحصالي قوتن سان جنگ رکي جاري،
انساني سماج ۾ نئون انقلاب آڻ.
فرسوده رسمن کي ليڪ ڏئي ’زخمي‘،
حقيقي تاريخ جو ڪو نئون مثال آڻ.
ڪَسُ ڪثر ڀي کائڻ وارو،
دوست ڪو ڪو آهي.
پير ڪڍي ڪو پيارو آخر،
ڏينــــــــدو دوکــــــــــــو آهــــــــي.
روز هو مغرور ٿيندو ٿو وڃي.
قوم لئه ناسُور ٿيندو ٿو وڃي.
تيز تر تحريڪ آهي ڏينهن رات،
سنڌي ڏِسُ مجبور ٿيندو ٿو وڃي.