ڪيو گهيرو غمن آهي، ڀڳل هڪ هڪ هَڏي آهي.
زبان تي آ لڳل تالو، اڏيل سامهون اَڏي آهي.
گهرئون ٿا جيڪڏهن حق ڪو هڻي نعرو صداقت جو،
ٻچا انگاس تي اٽڪيل سزا ويتر وڏي آهي.
سوين سِر تي ستم ۽ سُور سختيون سڀ سهي وڃبيون،
مگر بيعت قبوليان ڇو؟ اڃان مون ۾ رَڏي آهي.
نه ڪر ارمان اي ’زخمي‘ خدا توساڻ حامي آ،
نه اڄ مون ڀي سنڌوءَ جي ڀر، ڊڄي ڪنهن کان ڇڏي آهي.