سائنس واري آدم کان اڄُ،
گوءِ ڏسو، شيطان کڻي ويو.
کائي پي آ هَنڌ کٽولو،
رات ٽِڪي مهمان کڻي ويو.
هاري بٽائيءَ ڏينهن به قرضي،
اَنُ سڀئي گُل خانُ کڻي ويو.
پيٽ بُکارئي ٻار جي هٿ مان،
ڪانءُ کسي ڪيئن نانُ کڻي ويو.
ڍور ڍڳي يا گاهه ڀريءَ لئه،
چورُ ڏسو قرآن کڻي ويو.
واهه زمانا! ڀُنگ وٺڻ لئه،
انسان کي انسان کڻي ويو.
’زخمي‘ سُک نه سنڀري ڪڏهين،
مرندي ڀي ارمان کڻي ويو.