مارُو هن ماٺار ۾، ٿيندا نيٺ سُجاڳ،
غلامي اڀاڳُ، سنڌي سهندا ڪيترو؟
سنڌي سهندا ڪيترو، ڌارين جو هي ويلُ،
کڻي تئو تيلُ، نيٺ مليندا تن کي.
جُزو آ ايمان جو، اصل آزادي،
ڪيسين هيءَ تعدي، سنڌي سهندي سُونهندا.
سنڌي سهندا پيا صديون، ڌارين جون جاڙون،
جيسين گڏبا ڪينڪي، ٿينديون ڪيئي تاڙون،
پَٽبيون نه پاڙون، تيسين پاپين پيڙهه جون.
لطيف تنهنجي ڀونءِ تي، اچي ٿو مهمان،
تنهن کي ڏجانءِ مانُ، مهمان ٿئي مانائتو.
مهمانُ اٿئي مانائتو، شاعر شيخ ايازُ،
سنڌ سنڌين جو رازُ، توسان اورڻ ٿو اچي.
توسان اورڻ ٿو اچي، سنڌ سنڌين جا سُورَ،
جيڪي ٿين ڪَلُور، ڀونءِ وارن سان ڀٽ ڌڻي!
(مها ڪوي شيخ اياز کي ڀيٽا)