هيلَ ته اچجانءِ، هيلَ ته اچجانءِ.
دردَ وندن جي سار ته لهجانءِ.
سال ويا گذري ڪيئي سِڪ ۾،
ڪين ڏٺو آ توکي ڀِڪَ ۾،
نامِ خدا تون ڀيرو نه ڀڃجانءِ، هيلَ ته اچجانءِ.
حال ويا ٿي مُنهنجا هيڻا،
غم به وڌي ٿيا توبن ٻيڻا،
پَتِ نه اچئي ته لوڪ کان پُڇجانءِ، هيلَ ته اچجانءِ.
موٽي چمن ۾ آيون بهارُون،
هيل نه ايندين مِلنديون ميارون،
پيار جو پيارا ڀَرم ڪو رکجانءِ، هيلَ ته اچجانءِ.
مرڻ ڪنڌيءَ تي ’زخمي‘ آهي،
پوءِ ڀي اوهان کي اُلڪو ناهي،
مَرڻ پُڄاڻان سَندرو نه ٻَڌجان، هيلَ ته اچجانءِ.