حال اسان جو ٿئه هي،
ڏک ۾ اچي ڏڍ ڏي.
توريءَ منهنجو ڪيرُ به ناهي،
جيڪو ڏکن ۾ سَڏ ورنائي،
دانهن ڏيان ڪنهن کي؟
ڏک ۾ اچي ڏڍ ڏي.
هرڪو هتڙي بيٺي جو آهي،
ڪِريل سان هِت ڪنهن جو ڇاهي؟
ڪوئي نڌڻڪو نه ٿئي.
ڏک ۾ اچي ڏڍ ڏي.
’زخميءَ‘ جو دم آهه لبن تي،
ديد کُتل آ تنهنجي دڳن تي،
نياپو وڃي ڪو ني.
ڏک ۾ اچي ڏڍ ڏي.