ماري ويو مهمان ٿي افسوس آ.
بڻجي پيو بيمان ٿي افسوس آ.
جن ڏنو دوکو وڏو تن جي مٿان،
ڇو رکيو ايمان ٿي افسوس آ.
وري ووٽ هاڻي وٺڻ آيو آهي.
پُراڻا عُذر ڪيئن چوڻ آيو آهي.
شرابي وڏيرو مفادن جي خاطر،
غريبن کي ٻانهون ٻَڌڻ آيو آهي.
امن روڊ، ڳوٺن ۽ شهرن ۾ ڪونهي.
سُڪون دل جي پلڪن ۽ پهرن ۾ ڪونهي.
ڏيئون ڏوهه ڌارين تي ڇالاءِ ’زخمي‘،
ڏسو گهٽ جتوئين ۽ مهرن ۾ ڪونهي.
واهَه وڏيرا، مسڪينن کي ٿاڻن تي ٻَڌرائي ڄاڻين.
ڏنڊ ڀرائي، ڏاڙهيون پَٽائي، ڏوهي ڀي ٺهرائي ڄاڻين.
ووٽ جي خاطر مسڪينن جا پَٽڪا ڀي لهرائي ڄاڻين.
’زخمي‘ پارن مسڪينن جا گهرڙا ڀي ڊهرائي ڄاڻين.