دل مان ٿڌڙو ساههُ کڄي ويو.
جيئڻ تان ارواحُ کڄي ويو.
مسجد مان معصومُ ٿيو اغوا،
پاڻ ئي ڄڻ اللهُ کڄي ويو.
دانگيءَ تي رَتُ ڪونه وري ٿو،
رشتن تان ويساههُ کڄي ويو.
رئيس ته زوري واههُ کڻايو،
هوڏي آ درياءُ کڄي ويو.
وڏن ماڻهن جي کوٽ نه هُئي پر،
غريب غلام الله کڄي ويو.
مڇي نه ڏيڻ تان ڏينهن ڏٺي جو،
ٻانڌي تان ملاح کڄي ويو.
ٻئي کي بچائيندي ٿي ’زخمي‘،
*ڪيزيوئلٽي همراهه کڄي ويو.
*ڪيزيوئلٽي: شعبه حادثات