پيارا ايڏو ضِدُ هي مونسان،
نيٺ ڪيئه ڇاڪاڻ،
الاڙي هَلُ ته لَبِ مهراڻ!
ڏينهن جُمعي جو آهه سدورو،
رات چوڏهينءَ چانڊاڻ،
الاڙي هَلُ ته لَبِ مهراڻ!
سنڌوءَ ڀر تي ميلي جهڙو،
هوندو مَتل مانڊاڻ،
الاڙي هَلُ ته لَبِ مهراڻ!
سيرُ، بئراج کان ٻيلي تاءِ،
ٻيڙيءَ ۾ ڪيئون پاڻ،
الاڙي هَلُ ته لَبِ مهراڻ!
تنهنجي هٿ سان ڀرت ڀريل ٿو،
پائي هَلان پَهراڻ،
الاڙي هَلُ ته لَبِ مهراڻ!
ياد پَروڪيءَ آندي آهي،
اکڙين ۾ آلاڻ،
الاڙي هَلُ ته لَبِ مهراڻ!
ڏينهون ڏينهن وڃي پئي ٿيندي،
چاهت جُوان جماڻ،
الاڙي هَلُ ته لَبِ مهراڻ!
ڪونه لڳو ٿي شايد پيارا،
”زخميءَ“ جو ڪو ٻاڻ،
الاڙي هَلُ ته لَبِ مهراڻ!