کَٽي بازي وئي آخر عداوت کان محبت آ.
ڪَپائي مُون زبان پنهنجي، نڪي مون کان ٿي نوڙت آ.
ستم مان غير جو مُرڪي سَهي سِرَ تي مَري ويندس،
مگر هن ديس تي آڱر سَهڻ کان مونکي نفرت آ.
غريبن ۾ ڪٿي فاقا، ڪٿي ڀانڊا اناجن جا،
وٽن هيرا هزارين پر نه ڪائي تن جي قيمت آ.
ڊگهي ڏاڙهي جُبو پائي، هڻن ايمان تي ڌاڙو،
ڏسڻ ۾ جيئن موسيٰ پر اصل شيطاني صورت آ.
وطن تي تون مري ’زخمي‘ هميشه لئه ٿجان سُرهو،
لڙِي جوڌا تو ورتو حق سلامت تنهنجي غيرت آ.