تيل پنهنجي پاڻ ئي ٿي زندگي ڪرڻي پوي.
وقت تي قربان ڪيئن ٿي هر خوشي ڪرڻي پوي.
بي رحم ظالم زماني آ گهُٽڻ جو کنيو قسم،
ڪيترو مجبور ٿي، ٿي خودڪشي ڪرڻي پوي.
دل گهُرئي محبوب جو، جي گهرُ هُجي مسجد قريب،
پوءِ ته رب جي رات ڏينهن ٿي بندگي ڪرڻي پوي.
هِن سڄي سنسار ۾ مونکي سڃاتو آ ڏکن،
تن سان نڀائڻ واسطي ٿي مئڪشي ڪرڻي پوي.
جنهن کي حاصل آهي ڪرڻو، سو ڪبو حاصل ضرور،
ڇونه ’زخميءَ‘ کي اتي ڪا سرڪشي ڪرڻي پوي.