در در ڇو ٿا ڳوليو سائين.
پاڻ پيا ٿا روليو سائين.
حال غريبيءَ ۾ ٿي ويو آ،
ٻچڙي کي ڏِسُ پوليو سائين.
پيءُ کپائي واڪَ تي نياڻي،
تنهن به نه ٻاڙو ٻوليو سائين.
مجروح دل جا زخم سِبي پوءِ،
ڇوٿا تن کي کوليو سائين.
نيڻ وڇايان گل ڪري ٿو،
اچڻو آ اڄ ڍوليو سائين.
’زخمي!‘ مان به حياتيءَ مان ڇو؟
ڏاڍو آهيان اوليو سائين.