وفا کي جفا جو ازالو نه ڏي.
اجايو سجايو حوالو نه ڏي.
نه ڪر وقت! جاڙون اسان جي هٿن ۾،
قلم جي تون عيوض ريوالو نه ڏي.
ڪري مئه نه مدهوش مئخوار کي جا،
انهيءَ ڀري ڪو پيالو نه ڏي.
آهي ياد مونکي ڀٽائي سمورو،
اجايو ٻئي ڪنهن جو رسالو نه ڏي.
اڳي جا ڏنل گهاوَ مس مس ڇُٽا هِن،
زخم تون وري ڪو نرالو نه ڏي.
ڏکيو وقت سِرَ تي اچي ويو ته ڇا ٿيو؟
ڪري هيردل نيڻ آلو نه ڏي.
حياتي محبت جو نالو آ ’زخمي‘،
اُٿي پيار گهر کي تون تالو نه ڏي.