هاءِ جيون جو مزو ڪاڏي ويو.
اوچتو هي چهچٽو ڪاڏي ويو.
لوڪ کي ٿي پيو اَنا جو ڪينسر،
ڪَسُ ڪثر وارو قصو ڪاڏي ويو.
زندگي جي حادثن جو نانءُ آ،
پوءِ ڀلا هو حوصلو ڪاڏي ويو.
زندگي بي بندگي شرمندگي،
بندگيءَ جو ڀرجهلو ڪاڏي ويو.
سچ کي سُوريءَ ٽنگائي ڪُوڙ ٿو،
پر سچائيءَ جو سِلو ڪاڏي ويو.
سنڌ سان ويساهه گهاتي پئي ٿئي،
سنڌ جو پُٽ رُوپلو ڪاڏي ويو.
دلبري دلجاءِ کان خالي ڪيئه،
تنهنجو ’زخمي‘ واعدو ڪاڏي ويو.