شاعري

خواب آوارا پکي

هي ڪتاب اسان جي دور جي خوبصورت شاعر احمد سولنگيءَ جي شاعراڻي تخليقن جو مجموعو آهي. لڇمڻ ڪومل مهاڳ ۾ لکيو آهي:
”احمد سولنگيءَ کي مان هتي نئين نسل جي نئين شاعريءَ جي علامت (symbol) ڪري ٿو کڻان. ان ٽهيءَ جا اڪثر شاعر فئشن پرستيءَ طرف مائل ٿي Stream of consciousness (شعور جي ڌارا) بدران Mainstream (روايت پرست ڌارا) طرف لُڙهندا ويا. جتي شاعري خود شاعرن مٿان نازل ٿيڻ جو فطرتي عمل ٿيڻ جڳائي، اتي هُو پاڻ شاعريءَ مٿان نازل ٿيڻ لڳا ۽ اهڙي افراتفريءَ واري دؤر ۾ ڪيترن کي لُڙ ۾ مزو لڳي ويو ۽ هُو راتورات شاعر ٿي ويا، پر شاعريءَ لاءِ جيڪا اندر جي سُوجهه ٻُوجهه گُهربل آهي، ان تقاضا تي احمد سولنگيءَ جهڙا ڪي ٿورائي تخليقڪار کَرا ثابت ٿي سگهيا.“
Title Cover of book خواب آوارا پکي

سُفيد ڊسمبر

سُفيد ڊسمبر

هي برفباري سُفيد دريا؛
ڪَٺارَ تي ڪا سُفيد ٽَڪري،
ٿڌي هي موسم ۽ سردُ ساحل؛
اَڇن تهن تي اُداس ڪڪري.

زمينَ ويڙهيل ڪفن ۾ آهي؛
ڪئي وئي آ سفيد پوشي،
۽ برف ڀريل بدن ۾ آهي؛
دلين ۾ وِلهَه ۽ کُلِي خموشي!

ڪپاهَه جهڙيون وڻن جون ٽاريون؛
پگهاريل ڄڻ پنن تي چاندي،
هي برف ۾ ڏِسُ حساس ٻُوٽا؛
۽ سرد رستو، هوا پيادي!

پکي ڊسمبر اُڻن پيا ٿا؛
مفاصلن جي گهٽاءِ موسم!
اچِي برانڊي بدن کي تون ڏي؛
وسارِ ويڇا، نڀاءِ موسم!