جھرڪين کي خوار خراب نه ڪريو!
جھرڪين کي خوار خراب نه ڪريو!
پيار جو پرجيون ٺاھي،
ڪُڻا نه ڪڍو!
موسمن کي معافي ڏيو ته،
ھو ماڻھن جون ٿي رھن،
ڪُنن ۾ ڪاھي نه پئو!
مس، قلم، پنن جو زيان نه ڪريو!
پبلشر جي پُڇ مان ھٿ ڪڍو!
بڪ اسٽالن تي اجائي جاءِ نه والاريو!
پڙھندڙن کي منھن مٿو پٽڻ تي،
مجبور نه ڪريو!
اوھين جيڪي،
داستان گوئي جو پٽڪو لاھي،
قديم جا ڪَن ڪُتري،
ھاڻ جديد جي نالي ۾ جک پيا ھڻو،
اوھان جا ڪتاب اوھانجي ڏاڪڻ آھن،
جن تي پير ڏيئي ،
اوھين صرف ڪنھن ڪمزور ڪُرسي تي،
چڙھي سگھو ٿا!
ماڻھن جون سماعتون،
ساروڻيون،
حافظا،
۽ اوھانجا اسلوب،
انداز ۽ اُرھ زورايون،
وڃجي ته ڪيڏانھن وڃجي!
شل خدا ھن ديس کي،
اوھانجي ڌمڪچڪر کان محفوظ رکي،
اوھين جيڪي شاعري جي،
شھرت جا شھسوار ٿيڻ ٿا چاھيو،
گليون گمنام آھن ۽ اوھين،
مشھوريءَ جي منبر تي ويھڻ ٿا چاھيو،
ديس جو نالو وٺي داڦڻ بند ڪريو،
وطن لاءِ ويڙھ ۾ ڦوڪڻا ڦاڙڻ ڇڏيو!
ٺلھا ٺڪاءَ.
زوراٽ،
زٽ ھڻڻ ڇڏيو!
ھيڊ، ھريڙ، وڏا ڦوٽا،
گوماندر، ڦودنا،
او پنھنجي پساري واري پڙيءَ تي،
پلٿي ھڻي ويٺل،
نيڪ حڪيم نادانو!
توھان جا تجويز ڪيل نسخا!
مريضن کي مارين پيا !!